Yüreğimi buğulayan rüzgarın sesi

Halimde silinmeyen bir imge olarak bıraktığın ezgisi

Alıp götüren zaman türabında ruhumu okşayan şevki muhabbet abideydi

Her ne kadar nedensizliği ansam

Halimde uhdeleşen gerekçeleri sorgulasam haklıydın

Saklı bir zamanda ve gönlümün sayfasında anlamlaşan bir bahtı sabahtın

Ne solgunlaşan umutlarım vardı

Ve ne de hicran sürur toprağımda hazanlaşan sanattı

Zihnimin serabında ve kalbimin bahtı baharında şevkin haz sağanağıydın

Sükunetim nameler yazamıyor

Dirliğimde anlamlaşan sessiz çığlığımı kim duyuyor

Nazarım ufuklardan yoksun, mezarım umutlar dirliğinde fevkalade masum

Ha ne olur sessizliğinde bir duy

Edebin birliğinde ve kalbin dirliğinde naifleşen huy

Hasretin nefesiyle ve sukutun telvesiyle ruhumda umut içinde anlamını bul

Teslim ederim hakkıyla sefilliğimi

Edebe muhtaç fakirliğimi ve halinde anlamlı zarifliğini

Bir hamiyet göster ve nefesin sağanağında niyazınla halimde ülfetini göster

Sorma artık anma tarumar halimi

Yabanlaşan kalbi ahvalimde mahzun hicran nefeslerimi

Esen ahengin güzelliğini,sessizlik bestelerinde kaybolan aczi yet keyfiyetimi

Hakkındır sürur senindir bilirim

Lakin ahvalimde sancılar içinde mahzunlaşan nefesim

Kifayetsiz satırlarda ve hüznün bağbozumunda gözyaşlarıyla himmet bekler

Sen zaten nefesinle ahu revansın

Kalbin cenahında anlamını fevkalade koruyan meramsın

Yad ellerin tenha köşelerinde ve insan seli misali akan manzaralarda şevksin

Her yanım karanlık namına yalnız

Ruhum ayaz içinde artık her nereye baksam çok anlamsız

Aşk seninle ulviyete açılan bir bahtı, kulluk hilmince anlamlaşan yüce sanattı

Artık ne çare fevkalade yoksunum

Hikayeler ikliminde hazanla anlamlaşan sureti saksıyım

Öğretiler içinde, idrak ikliminde meraksızlaşan nazarın hamiyetine muhtacım

Kalbim sahibiyle vuzuha eriyor

Vesileler dirliğinde zarifliğinle edebin şevkiyle nefesleniyor

Hakkın teslimiyetinde ve ruhumun kefaletinde artık kalbim lekeleriyle yüzleşiyor

Mustafa CİLASUN