Sine-i sürurumdan kopan yapraklar...
• 3/11/2009 - Seslenen zaman!
Belki kulaklarım duymuyor Beklide artık içim geçerek takatim yetmiyor Lakin yıllara sari ihmal ettiÄŸim kalbim ne diyor ruhuma sesleniyor
Ne eski halimden eser kaldı Ve nede hazanın resmettiÄŸi solgunlukta haz vardı Umutlarım saÄŸanağında kalbim için sahibine uzanan bir heyecandı
Mavera nasıl anılır hissetsem Kalbimi bilincimle iradi olarak rabbime yöneltsem Zikrin anlamına eriÅŸerek niteliÄŸe eriÅŸsem ve zihnimi ecirle süslesem
Sanki yalnızlık beni anlatıyor Vaki olan hikayemi aleni olarak göz önüne seriyor Fakat zaman artık derinliÄŸin içtenliÄŸiyle ruhuma seslenip el veriyor
Ne seyyahın haleti ruh iyesi Ne de cadde boyu ter içinde nefeslenen hamalın ahı İhsana eriÅŸemeyen mukallidin duası ve mahzun nefeslerinde hülyası
Sevgili ram olan ummandır Hakikatin fütuhatında edep kalp için tevazuu hazdır Bahar gönül ikliminde bereketli niyazdır ve aÅŸk muhabbetin tadıdır
Hasret baÄŸrımda cenahtır Ancak hak ettiÄŸim kadarda vuslat ruhuma yakındır AÅŸk deryasında umut ezeli bir zamandır ve zamansızlık içinde hardır
Gönlüm yaralı deva umar Lakin bilemem ki hikmet ne zaman ruhumu anar Kalbim muhabbet için yaren dirliÄŸinde sadakati keyifle umar ve arar
Gel gör kalbimin ıstırabını Yıllara sari olarak gözlerimin susuzluk acısını Halimde kalmayan edebin sancısını ve dost ikliminde varlığın acısını
Teslim edenim, bir abdiacizim Sıfatlardan ari olan yorgun ve solgun fakirim Dirliğimde aşkın hasretiyle nefeslenen zavallı sefilim ve niyaz beklerim
Ne satırlar ve ne de mısralar Kifayet etmeyen zaman içinde eÅŸiz hikayeler Terennüm edilen uhdeyi haller ve sukut ikliminde hasredilen hasletler
Mustafa CİLASUN
|
Yorum yaz! :: Arkadaşa gönder!
|
|
|
|
|