Ne varsa senden kalan, hiç çıkmıyor aklımdan!

 

 


 


 


 

Artık bir kere elveda demiştim

İçim titreyerek

Melalim gözyaşı dökerek

Sessizliğin kadrine iltica ederek

Çaresizdim, hüzün içinde nihayete erdirmiştim


 


 

Söz verviştim

Yüreğimin sesini ötelemiştim

Ve sessizce boyun bükmüştüm

Ey hak diyerek, sinemin derinliğine çekilmiştim


 


 

Sanki bir akar su gibiydim

Fevkalade kederliydim

Çaresizdim

Ne yapabilirdim

Baki kalması için çekilmiştim


 


 

Ne kadar dertlensem

Ve hata kimseye bir söz etmeden gizlesem

Onunla gömülüp serinlesem

İnlesem, kelamı edebiyle serdetsem

Çektiğim ahlarla yetinip sürura erişsem


 


 

Efkarın her halinde yüreğimi demlesem

Ve fakat hiç şikayet etmeden nefeslenmeyi becersem

Ve ne varsa geriye kalan bir bir şehretsem

Ruhumu şad edip kanaatle nihaye erdirsem


 


 

Elvedalar ne kadar zor

Sanki yüreğin bakirliğinde en şiddetli bir kor

Ne ah çektirenin kim olduğunu sor

Ve ne de yaşanmışlık içinde ki hikmete ram ol

Çünkü hakikaten fevkala zor


 


 


 

Mustafa CİLASUN

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !