Yüreğimi buğulayan rüzgarın sesi Halimde silinmeyen bir imge olarak bıraktığın ezgisi Alıp götüren zaman türabında ruhumu okşayan şevki muhabbet abideydi Her ne kadar nedensizliği ansam Halimde uhdeleşen gerekçeleri sorgulasam haklıydın Saklı bir zamanda ve gönlümün sayfasında anlamlaşan bir bahtı sabahtın Ne solgunlaşan umutlarım vardı Ve ne de hicran sürur toprağımda hazanlaşan sanattı Zihnimin serabında ve kalbimin bahtı baharında şevkin haz sağanağıydın Sükunetim nameler yazamıyor Dirliğimde anlamlaşan sessiz çığlığımı kim duyuyor Nazarım ufuklardan yoksun, mezarım umutlar dirliğinde fevkalade masum Ha ne olur sessizliğinde bir duy Edebin birliğinde ve kalbin dirliğinde naifleşen huy Hasretin nefesiyle ve sukutun telvesiyle ruhumda umut içinde anlamını bul Teslim ederim hakkıyla sefilliğimi Edebe muhtaç fakirliğimi ve halinde anlamlı zarifliğini Bir hamiyet göster ve nefesin sağanağında niyazınla halimde ülfetini göster Sorma artık anma tarumar halimi Yabanlaşan kalbi ahvalimde mahzun hicran nefeslerimi Esen ahengin güzelliğini,sessizlik bestelerinde kaybolan aczi yet keyfiyetimi Hakkındır sürur senindir bilirim Lakin ahvalimde sancılar içinde mahzunlaşan nefesim Kifayetsiz satırlarda ve hüznün bağbozumunda gözyaşlarıyla himmet bekler Sen zaten nefesinle ahu revansın Kalbin cenahında anlamını fevkalade koruyan meramsın Yad ellerin tenha köşelerinde ve insan seli misali akan manzaralarda şevksin Her yanım karanlık namına yalnız Ruhum ayaz içinde artık her nereye baksam çok anlamsız Aşk seninle ulviyete açılan bir bahtı, kulluk hilmince anlamlaşan yüce sanattı Artık ne çare fevkalade yoksunum Hikayeler ikliminde hazanla anlamlaşan sureti saksıyım Öğretiler içinde, idrak ikliminde meraksızlaşan nazarın hamiyetine muhtacım Kalbim sahibiyle vuzuha eriyor Vesileler dirliğinde zarifliğinle edebin şevkiyle nefesleniyor Hakkın teslimiyetinde ve ruhumun kefaletinde artık kalbim lekeleriyle yüzleşiyor Mustafa CİLASUN | 