Ne yüreğimin beynime uzanan eli

Ve ne de dilimin amansız kederi kalbimde diner

Halimde zuhur eden heceyi ve açılan pencereyi kim seyreder

Ki gitmeden, âlemden göçmeden muhabbetin şevkinde bekliyor güfteler

Neden senden uzakta sensizliğe sürgünüm

Kalbimi burkan hasretin deminde ne fakir hürüm

İbretin aynasında, bilinççin sofrasında küskün bir elemim

Artık kederimle bütünüm ve hüznün toprağında, sürgün kalan nefesim

Ne arÅŸ kifayet eder ve ne de marÅŸ bir keder

Derdin serabında kim bir bade içer, halinden geçer

Tuğyan eden kalbi kim neyler ve muhabbet aşktan da geçer

Hicran hakikatten söz eder, aşk azimet için vazgeçilmeyen kutsi değer

Alnım ne kadar ak, ruhumda dinmez şafak

İnsan hayatında fark, kul kimliğindeki ittifak ve ilhak

Şayet zafiyetler hala vazgeçilmeyen duraksa nerede kaldı fark

Umutlarda son durak, kalbi manada sevgiye ram olmak şahtır mutlak

Neden yabancıyım ve kimliğimde hancıyım

Kime nedenleriyle davacıyım ve feragat ta sancılıyım

Kalan zamanımda, hicranın uhde bırakan sayfalarında acıyım

Ufkumdaki umman ve artık önemsenmeyen zamana neden davacıyım

Sevda satır aralarında temaşa ediyor aşka

Ecir koridorlarında ve çileli solumalarda kim yabancı

İnayet bekleyen, niyazı hak eden gönüller sevdaya çok sancılı

Gel artık bir durak kalmadı, kalbi manada haz hazanı kuşanıp karıştı

Gönül yasam mağdurdan yana çok hicranda

Gasp edilen nice haklar, hakikatin sağanağında umutta

Vuslat nitelikle barışık aklın vicdanla ihsanı yaşatan vakıaysa

Ne olur aska korkma, samimiyet ihlâstan noksan duygusallıksa anla

Edep hasreti yaşatan bir ahlakın ummanıysa

Lafazanlık edenler kimin umurunda, kalp aşka açıksa

Sevda bu manada tensellikten uzaklaÅŸan haki katsa unutma

An ve seni bekleyen zaman tefekkürün ikliminde ve merakın sahnesinde

Mustafa CÄ°LASUN

Henüz yolun başlangıcında karşımda

Her umudumun arasında solgunluk yaşanırsa

İnanmak mukallit kimliğin korkuluğuna sığınarak anlaşılırca

Murada ermek, bahtın bağrında gül koklamak sanırım ufukların sayfasında

Yalnızlık sadakatin ilk adımlarıysa

Gölgem sığınak yoklayarak ruhumu kuşatınca

Kalbim ahengini bırakıyor, gözlerim fersizleşiyor umut arıyor

Sevginiz mertliğinde muhabbeti sorguluyor ve insan açmazlarında yoruluyor

Zorluğun adımları nefsimde hecedir

Feragat la aÅŸka uzanmak ruhumda bilmecedir

Sevdanın rüknünde kulluğumu anlamak ne meşakkatli edeptir

MahzunluÄŸum halimde derttir ve sessizliÄŸimdeki nefesim kimlere hamiyettir

Gittiğim sancılar muştular sunuyor

Ä°kamet ettiÄŸim hicranlar ruhumda aÄŸabeyleÅŸiyor

Zaman kadrinde umutlara geçit veriyor ve kalbimle yüzleşiyor

İşte o vakit an ve her geçen bu zaman vuslat ikliminde filizlenerek yüceliyor

Åžecerem kulluÄŸumda ne katacak

Varlık iklimi insanlaşmada erdemle manalaşacak

Fazilet erbapları nefesi acizleşenlerle buluşarak ne anlatacak

Unutulan ve ihmal edilenler davaya koÅŸacak ve hakikat kullukta buluÅŸacak

Ne kadar serbest olsam ne çıkar

Gönül sayfam hicranla arkamdan bakarak ağlar

Kalbim sahibinin sevdasında olmayınca ruhum sancılar yaşar

Aşk o vakit halime acımadan bakar ve kalbi fakirliğim karşımda bel bağlar

Vakit anlatmak için aranıyor

Merak insan kimliÄŸinde sermayesiz bulunuyor

Tebessüm ikram etmek insan için ne kadar meşakkatli geliyor

Marazlar hali kuşatıyor ve bağnazlık başını alarak dalgalarla anlamlaşıyor

Şayet yazmasaydım çatlardım

Hiç açılmayan çeyiz sandığı misali korkardım

Yıllara sâri suskunluğumu bilmem ne yapar kime anlatırdım

Adı üzerindeki dost meclislerinden ve maslahatlı tara nelerden ne anlardım

Fikirlerim ne kadar kaviyse

Düşüncelerimde ne kadar abes olsa da dinlemeye

Tahammül sanatı sabırla anlamlaşmayınca evet, bağnazım

Lakin ne nazım ve ne de işvelerimle davacıyım, ben sadece edep noksanıyım

Gel artık şevk hala nerdesin

Kimin deminde esen bir yel misali sürur içindesin

Kalbimde bir hecesin ve ruhumda anlamlaÅŸan bilmecesin

Aşkın ikliminde, sevdanın naifliğinde edebin güvencesi ve inancın kalesisin

Mustafa CÄ°LASUN

Anlatıyordu işte

Her ne kadar sinemde elem varsa

Kalbim suskunluğun yamaçlarında ağlayınca

Ruhum an ve koşturan zamana muhtaç olarak sancılanınca

Bir türlü anlatamadım

Her nefesin azizliğine inanarak aktım

Ahde vefayı hiç unutmadım etrafıma baktım

Lakin umutlarımla çalkalandım, musibeti kendimde aradım

Aşk iradeden vazgeçmektir

Sevda ruhun inhisarında aşkla birdir

Kalp insan için vuslata giden ahenge denktir

Varlık tevdi edilen gerekçedir, bilinçsizlik âdem için zillettir

Artık çareyi kimde arayım

Durmayan zamana nasıl dayanayım

Aşk hakkıyla anlaşılmayınca suskun kalayım

Yar için ağıtlar yakayım ve gecelerin mateminde dem alayım

Mahzun nefes kime ne der

Ey kader ayalinle sineme bir geçit ver

Ayetler aşikârken neden halimde dinmez keder

Sürur hani nerede şevke erer, haz insan içinmiş anlayana ver

Ey kalbimi bekleyen ser

Fetreti unutma, umudu soldurma hey

Bakma fakirliğime, sefillik içindeki dirliğime

Hasret nefesini, iradenle azimetini ve sessizliÄŸindeki kederini

Ne solan yaprağa yanarım

Ne de anlamsızlık içinde koşana bakarım

Ben halimdeki kaybolmuşluğu şimdi ne yaparım

Mısralar içinde sancılı nefesi ayana açarım ve niyazı koklarım

Mustafa CÄ°LASUM

Oysa ne kimsesiz ve ne de öksüzüm

Ve hatta ne de yalnızlığın kadrinde nefeslenen bir acizim

Dertlerin deminde ve hasretin fevkinde sefilliÄŸin acizliÄŸinde esirim

Hasreti çekçikçe kalbim aşk diyor

Çilenin merhalesinde ruhum inşirah dileğini kime iletiyor

Zaman halimle yüzleşiyor ve müddeti nefes umutlarımla dinçleşiyor

Ey hüzün sen halimde aşkın akısın

Vicdanımın perdelerinde hakka uzanan sancıların tadısın

Âlemi hakikat birliğinde hikmetli bir vakıasın sen yine iyi ki varsın

Düşünmek, tefekkürün merhalesidir

Aşk çilesin kalesinde inayet için nefse kefil olan gerçektir

Lakin bilinç gayretin birliğinde erktir ve merak tasnifi hakka gebedir

Nice nefesler halin efkârıyla heceler

Oysa umutlar hayır manasında hakikat sanatında bahttır

Sabrı yüceltmek, kanaati gerekçeleriyle nefeslenmek ihsan için şarttır

Teslim edilen eşrefli nefes muhtaçtır

Beşerlik sınıfından illaki kurtulmak muhabbet için azdır

Talim ve terbiye erki edebin rahlesinde şefkatsizse büyük hezeyandır

Ey hicran yoldaşım oldun sükûnetle

Hazanı solumak kimin tesirinde anlamlaşıyor düşünsene

Uhdeler şayet hayalî serüvenlerin eğlencesiyse üzülme o vakit halime

Acımak vicdanın varlığında ağıtsa

İradem ruhumdan beyhude olarak kayıplarda aranıyorsa

Can aşkın sancısından azade olarak varlıksa, kalbim vuslat acısında

Ne kaldı mavera hakikatinde zaman

An yüreğim Salih kalpli zakirleri an, farkını kalbinde yan

Arkana bakma artık umutlar pek hazan, resmettiğin ecir azlığına kan

Bilmem ki halim ne kadar anlaşılır

Aziz nefesler dikkate mi alır, hamiyet şefkatin ehlinde sabır

Akıl sahibinde kul olmak farkı, ilmin bereketinde tevazuu ihsan çarkı

Artık ne gülün ve ne de öten bülbülün

Varlık farkında ihlâs şümulü ve insanın adamlıktaki sanatı

Sevdasız olamaz, aşkın ritüellerini anlamadan yapamaz kalbi olmaz

Mustafa CÄ°LASUN